In het prachtige boek “Hudson Taylor, de man die God geloofde” lezen we op pagina 193 wat de China Inland Mission (CIM) in 1866 als regels voor hun zendelingen had opgesteld. Hoe zouden we dit om kunnen zetten naar vandaag de dag?

1. De zendelingen zouden niet uit één denominatie komen, maar uit verschillende kerken. Ze moeten wel een eenvoudige geloofsbelijdenis onderteken. In de praktijk bleek ook dat de zendelingen uit verschillende landen zouden komen.
2. De zendelingen zouden geen vast salaris ontvangen, maar op de Here moeten vertrouwen om in hun noden te voorzien. Het geld dat binnen kwam, zou eerlijk worden verdeeld. Er zouden geen schulden worden gemaakt.
3. Er zouden geen giften worden gevraagd. Er zouden geen collectanten aangenomen worden en de namen van de gevers zouden niet worden bekend gemaakt.
4. Het werk in het buitenland zou niet geleid worden door een bestuur in Engeland, maar door Taylor zelf en eventuele andere leiders in China.
5. De activiteiten van de zendingsorganisatie zouden systematisch en praktisch worden opgezet. Een uitvoerig plan om heel China met het evangelie bekend te maken, zou moeten steunen op strategische punten in het land. Het doel zou niet zijn om zoveel mogelijk mensen te bekeren via de CIM, maar om zo snel mogelijk het evangelie in het hele land te verspreiden. Wie uiteindelijk de oogst zou binnenhalen was van secundair belang.
6. De zendelingen zouden Chinese kleding dragen, om hun beleefdheid ten opzichte van de Chinese bevolking te tonen, en de diensten zouden worden gehouden in gebouwen van Chinese architectuur.