Als ik als afzender iemand een boodschap wil zeggen of schrijven wil ik me er ook van verzekeren dat de ontvanger, de geadresseerde wel begrijpt wat ik wil communiceren.

 

Zo is er bijvoorbeeld nog wel eens onduidelijkheid over het woord kind. Je blijft altijd een "kind" van je ouders, maar je bént niet voor altijd een kind. Je moet dus uit de zinsbouw opmaken welke betekenis hier bedoeld wordt.

 

Zo is ook “geloof” niet twijfelen en betekent “hoop” niet onzekerheid over de toekomst.

En bij het gebruik van het woord GOD moeten we ook erg gaan opletten. Laat me een voorbeeld geven. Mijn vrouw heet Henny. Stel je voor dat onze hoererende buurvrouw die eerst Truus heet, haar naam ineens verandert in Henny.

 

Kan ik dan verder nog zonder bedenkingen tegen mijn vrienden zeggen dat ik vanavond uit ben geweest met Henny? Mijn vrienden moeten dat dan wel in de context horen, anders zouden ze nog kunnen denken dat ik mijn buurvrouw bezocht heb!

 

Ik kan natuurlijk hiervoor mijn kop in het zand steken en denken, "ach, laat maar lopen, de mensen moeten maar moeite doen om mij te begrijpen", maar daar tegenover kan ik ook wat duidelijker worden vanwege de veranderde omstandigheden.

 

Ik kan zeggen dat ik met "mijn vrouw Henny" uit geweest ben. Nu is er niets meer aan de hand.

 

Dit probleem is ook ontstaan met het woord GOD. De Islam heeft van Allah GOD gemaakt. De navolgers van de alverzoening spreken over God en zelfs de New-Agers hebben het over God. Boeddhisten kennen GOD en ga zo maar door.

 

Maar dat is dus precies wat ik niet bedoel.

 

Ik bedoel bij het gebruik van het woord GOD: de Vader van Jezus Christus, de God van Abraham, Isaäk en Jakob, de Schepper van de hemel en de aarde. Die God bedoel ik en geen ander. Ik bedoel de God van het volk Israël, van het Oude en het Nieuwe Testament.

 

Er is wel een verbetering mogelijk als ik mijn woorden en schrijven zelf iets aanpas. Ik kan in navolging van de Messiaanse Joden schrijven: G`d. Dan weet je meteen dat we het hier hebben over de God van Israël. En met het spreken kan ik spreken over GOD, de Vader van Jezus Christus.

 

Natuurlijk kun je de verwarring óók groter maken. Christenen in Maleisië hebben via de rechter weten te bedingen dat ze het nu ook over Allah mogen hebben. Maar waarom zou je dat willen? Moslims wereldwijd zijn zwaar beledigd. De Koran staat een islamiet toe de mensen die zich niet tot het islamitische geloof te willen bekeren ter dood te brengen, zo ook christenen. We spreken met Allah echt niet van dezelfde God!

 

Wat denk jij ervan? Is het al de tijd voor een meer gespecificeerde uitleg van het begrip GOD? Of kunnen we dit nog even op ijs zetten? Ik ben benieuwd of jij dit gevaar met mij herkent en er dus ook al iets aan wilt gaan doen?