Door Peter E. Vlug

Vanmorgen zat ik er helemaal klaar voor. Ons allernieuwst Bijbel-Fondueprogramma over de "vier reddingsteksten" had ik uitgedraaid en aangevuld met de laatste aantekeningen. Hier in de woongemeenschap doe ik namelijk Bijbelstudie voor de jongens die aan het afkicken zijn, en onze Bijbel-Fondueprogramma's zijn eigenlijk precies dat: een kant-en-klare Bijbelstudie die je behandelt door elkaar te bevragen.

Ik was gespannen of dit Bijbel-Fondueprogramma zou aansluiten en aanspreken bij de jongens.Wat wil ik graag ze bereiken met de reddende boodschap, zodat de mannen hun leven aan God geven! In de medewerkersbidstond voorafgaand aan de studie heb ik om gebed gevraagd. Dan gaan we van start.

We beginnen met drie liederen en dan deel ik de Bijbels uit om te kunnen beginnen. Dan valt mijn Bijbel op de grond. Zoals altijd probeer ik aan iets onverwachts een leuke draai te geven. Grappend zeg ik: "Phoe he, gelukkig is dat niet de Koran, anders was ik nu bijna dood geweest!"

Meteen komt een uur lang een stortvloed van vragen over me heen over het jodendom en de islam. Geen preek, geen Bijbel-Fondueprogramma; ik werd door de Geest belemmerd. We hadden echt een topbijeenkomst, maar het liep heel anders dan ik gepland had. En de jongens? Die bedankten mij omdat ze een top morgen hadden gehad.

Tja en ik kan het Bijbel-Fondueprogramma weer een week terzijde leggen. Wat is het toch een avontuur om door de Geest geleid te worden!